Ana Sayfa » Kategorilenmemiş

hibo, 14.05.2009

13 Mayıs

zamanlardan bir zaman görmüştüm seni. Kızıl saçların alevi sardı kalbimi. Kimsenin alamaması için inşaa ettiğim kalemi kuşattın kaç kez. Hiç bilmezdim o kalenin bu kadar dirençsiz olabileceğini..

evet kaleyi almıştın içine girmiştin de ben kale hükümdarı olarak senle yüzleşemiyordum bir türlü. Ya beni istemezse kalesinde, ya kovarsa beni diye düşünüyordum sürekli.

Birgün dayanamadım inceldiği yerden kopsun deyip çıktım huzuruna..

Hiç konuşmadık senle sadece bakıştık. İşte o an anlamıştım kale hala benimdi içinde ki herşeyle.

Ama sendin hükümdar o zaman, senden bir işaret bekleyerek geçmişti aylar. O işaret gelmedi bir türlü senden.

Sonra oluverdi birden sevgiliydik artık kalem tekrar benimdi ama kalbim senindi bundan sonra.

O gün 13 Mayıs'tı.

4 sene geçti o günün üzerinden.. Hala o günkü sevgim var diyemem sana. Çünkü seninle geçirdiğim heran sevgimi daha arttırdı.

Ben sadece bir sevgili değil, çok iyi bir dostta kazandım o gün.

İyi ki varsın bebeğim, iyi ki benimlesin. Hayatımın kendisi sen oldun. Sen hayatım oldum.

Bana sadece o hayatı yaşamak kaldı. Ve bende yaşıyorum.

SENİ ÇOK SEVİYORUM.