ÜLKENİ VE KADININI SEV! **
Ne zaman dünyalık bana heyecan verse kadın ararım yakınımda. Ve ne zaman bir kadın arasam önce o kadın olsun isterim yanımda. Karşılık bulamam, bir selam bile yollayamam, o ya da başkası farketmez, karşılık bulamam. Bulsam da başka bir halt çıkar silmek zorunda kalırdım heralde:
-Olum, bu işler yalan, adam etmez insanı, kendine gel!
Sonra dünyalık biter, sonrasına gider aklım. Bu durumda bile kadın en önemli figürdür aklımda kalan. Buna belki mazeret, belki açıklama arar ve bulurum ki "kadınsızlar evliya bile olsalar bir yerlerinden bir parça yılgınlık hissedersin sözlerinden"
Vel-hasıl kelam özenilecek yol değildir "no woman no cry". Anladım, boyun eğdim, kabul ettim.
Hep böyledir zaten; kadın delikanlıyı bozmaz, önce sarsar. Gerçekten delikanlıysa tonton babaya terfi eder. Değilse... değilse işte o zaman kadın delikanlıyı bozar. (Detaylı bilgi için ulaşmanız gereken film Kabadayı, karakter Devran)
En katı kuralları kadın yumuşatır. Affetmek daha çok ondan öğrenilir mesela. Aslında kuralları da o korur, öğretir ama affetmeyen kuralların tehlikesinin de farkındadır. Çünkü şefkat yumağıdır belki de bu yumoşluktan dolayı vücut çizgileri yuvarlaktır, kimbilir? Kalçalarından bebek doğar, sonra o bebek göğüslerinden doyar.
Bunlara en önemli kanıtsa(benim açımdan) bana bunları yazdıranın da yine kadın olması. Şimdi düşündüm de biliyormuşum zaten ama O çıkardıttı aklımdan dışarı. Artık kendimi mi affettim, kafamdaki kadın figürünü mü yoksa O'nu mu bilemem ama "Nalet olsun içimdeki bu kadın sevgisine" desem de dün, bugün diyorum ki:
- (Allah'ım) Beni nefsimin eline düşürme düşürmesine de(bu dilek cepte zaten), içimdeki kadın sevgisini de eksik etme! Canımı almadan alma beni hayattan.
** Garibim Hector'a ait başlıktaki şaheser sözün bizim anayasamızın sadece bir maddesinin iki fıkrası adedince olmasından dinim ve milletim adına gurur duyuyor, sıkışınca başvurabileceğimi bildiğim bu anayasanın varlığından dolayı rahatlıyorum.
**İlk defa elime kalem almış değilim ama bu ilk yazım diyebilirim. Bu sefer cesaret ettim yazmaya çünkü önemli olan yazı değildi. Bana da yazdırdılar ya ne diyelim...
Yorumlar (1):